Okna Olsztyn » Historia okien » Historia pojawienia się okien

Historia pojawienia się okien

Okna Olsztyn

Okno jest niewątpliwe jednym z elementów, który asystuje człowiekowi od kiedy rozpoczął budowę swoich pierwszych siedlisk. Bardzo realne, że jeszcze przed zmianą trybu koczowniczego, na tryb osiadły, czyli tzw. rewolucją neolityczną. Niestety ciężko zweryfikować, czy już wtedy istniały okna, a jeśli tak to zapewne nie o takim zastosowaniu, w jakim istnieje ten termin nowocześnie.

Okna, jeszcze w starożytności, a w szczególności od momentu, gdy człowiek zaczął zamieszkiwać w budowlach z kamienia, cegły lub innych materiałów trwałych (Jerycho, Catalhoyuk, Egipt) miały za zadanie dopuszczać promienie słońca, które oświetlały nieoświetlone, masywne jaki i niewielkie pomieszczenia również dzięki czemu umożliwiały wentylacje pomieszczeń. Jakby nie patrzeć funkcjonalność podobna do współczesnej, ale okna przede wszystkim były zwyczajnie dziurami w ścianach, a zdarzało się, że i w suficie. Z rzadka zasłanianymi skórami, futrami, czy innymi materiałami, które nadawały się do tego.

Okna zaczęły zyskiwać na znaczeniu w okresie hellenistycznym. Kiedy to tamtejsi architekci pod wpływem kultury orientu rozpoczęli dopuszczali okno również jako element, który może ozdabiać budynki. Rozpoczęto od łuków, zdobień, oraz innych elementów, które stawały się szybko bardzo znane. Również poznanie techniki wyrobu szkła pozwoliła już w starożytnym Rzymie na tworzenie pierwszych okien z szybami.

Proces ich tworzenia, to zazwyczaj szkło, które wstawiano w ramy z reguły drewniane i wypełnienie ich ołowiem, który trzymał szkło w ramach.

Epoka średniowiecza zmniejszyła znaczenie okien i w stylu romańskim - okna występowały jako malutkie wnęki w często bardzo grubych murach, co powodowało bardzo kiepskie oświetlenie ówczesnych budynków. Kolejna epoka – gotycka, ponowiła walory okien, a właściwie wywróciła proporcje w architekturze.

Gotyk jako odmienna epoka, dopuszczał zupełnie inne zasady w architekturze, a kluczowym kanonem była strzelistość, ostre łuki, wysokość i zdobienia. Rozwój technologiczny pozwalał na tego typu konstrukcje i tamtejsze okna, co widać po budynkach z tamtej epoki były często bardzo duże. Dominowały konstrukcje wysokie i wąskie zwieńczone ostrymi łukami i były wypełniane szybami, a w przypadku architektury kościelnej – witrażami. Późniejszy renesans cechowały okna o ramach prostokątnych, które zakończone były przeważnie trójkątnym przyczółkiem. W epoce baroku okna były bogato zdobione.

Okna barokowe ozdabiane były pełnymi polotu i finezji obramieniami, na których przedstawione były przeważnie jakieś sielskie i wesołe sceny. W tej epoce zdobienia wykonywane był z różnych materiałów. Były nimi między innymi: - stiuk - brąz – marmur. Jeżeli chodzi o stiuk to powinno się w tym momencie dodać, że jest to materiał, który w jakimś stopniu jest imitacją marmuru. Jednak zdobienia barokowe, uznano za zbyt wymyślne i powrócono do koncepcji funkcjonalności i prostoty.

Współcześnie wybór okien jest bardzo szeroki. Możemy odnaleźć zarówno koncepcje proste jak również bardzo złożone. Jednak kluczowym zaleceniem jest funkcjonalność oraz duży dostęp światła do wnętrza budynku. Dlatego oprócz standardowych okien montowanych w ścianach spotyka się okna dachowe, czy nawet sufitowe. Często budowane są też pomieszczenia całkowicie przeszklone, szczególnie w nowoczesnym budownictwie biurowym.